Derde wereld laptops

Het oorspronkelijke idee van One Laptop Per Child (OLPC) heeft een boost gekregen. Hoewel het idee ieder kind in ontwikkelingslanden van een laptop te voorzien leek te mislukken, blijft het een aantrekkelijk idee goedkopere laptops en computers voor derde wereldlanden te produceren. Negroponte, de initiatiefnemer achter het OLPC project, bedacht dat als het mogelijk was ieder jaar voor dezelfde prijs een snellere laptop te produceren, het zeker ook mogelijk moest zijn ieder jaar goedkoper te produceren.

De luxe laptop zoals wij die heden ten dage kennen, werd dus uitgekleed en in een ander jasje gestoken. Zonder mooi patchwork en extra toeters en bellen zeg maar. Het apparaat is er niet sneller op geworden, in tegendeel, maar wel goedkoper. De XO-1 kost nog maar 120 euro. Waar mensen levend in echte armoede, die 120 euro vandaan moeten halen, blijft de vraag, een goedkope laptop is in ieder geval verkrijgbaar.
Handig, voor schoolgaande kinderen, beginnende ondernemers of financieel adviseurs.

Jammer dat er nog lang niet overal toegankelijk onderwijs is voor de allerarmsten, er lang niet overal kansen liggen om een klein familie bedrijf op te starten of uit te breiden en financieel adviseurs in ontwikkelingslanden niet ten dienste staan van de onderste klassen in de samenleving. De discussie of een laptop dan ook werkelijk bijdraagt aan ontwikkeling blijft bestaan. In navolging van Seffrey Sachs, de initiator achter de millenniumdoelen, zullen velen pleiten voor investeringen in tal van andere, meer belangrijke, segmenten en sectoren. Genoeg is genoeg is erg nieuwsgierig naar uw ideëen hierover.

Reageren op dit bericht kan ook hier

 

Vreemdelingenbeleid geen thema in Italië

Artsen zonder Grenzen kwam dit weekend met een ontluisterend rapport over de situatie van Afrikaanse seizoensarbeiders in het zuiden van Italië. Honderden Afrikanen werken daar op het platteland, om hun gezinnen thuis van een inkomen te kunnen voorzien. Dat de omstandigheden in Italië af en toe erg lijken op de situatie in het land van herkomst, had menig seizoensarbeider niet verwacht.
““We zijn heel slecht af: zonder stromend water of elektriciteit moeten we ons wassen in vieze gelegenheden. We eten niet vaak en in de winter dreigen we om te komen van de kou”, aldus één van de vaak jonge werkers.
Zuid-Oost Italië krijgt ieder jaar weer te kampen met een grote groep vreemdelingen die het land binnentrekken om aan arbeid te komen. De grootste groep van de Afrikanen is tussen de 20 en 40 jaar oud, en meer dan de helft komt uit Sub Sahara Afrika, momenteel het armste deel in de wereld. Velen van hen werken in de groente- of fruitoogst en vullen daarmee grote gaten in de Italiaanse economie op, waar een enorm gebrek aan plattelandsarbeiders bestaat. De Italiaanse economie draait er wel bij, ook in het van oudsher armere deel van het land. Maar de situatie van de werknemers, vaak illegalen, wordt er niet beter op.

Artsen zonder Grenzen zwengelen nu de discussie aan waar de zorgplicht voor deze illegalen begint en ophoudt. Want hoewel zij wettelijk geen enkele bescherming genieten (vanwege de illegale status), leven zij toch in erbarmelijke omstandigheden. Ze moeten het doen met enkele euro’s per maand, werken daar te lang en te hard voor, zijn vaak ziek en hebben geen recht op gezondheidszorgvoorzieningen. Ook verblijven zij in verlaten woningen, zonder gas, elektra of water.
Al enkele jaren geleden zijn op nationaal en regionaal niveau toezeggingen gedaan de situatie van vreemdelingen te verbeteren. Tot op heden is echter weinig tot niks ondernomen om die doelstelling te realiseren. Het feit dat vreemdelingenbeleid al helemaal geen thema is tijdens de verkiezingscampagne die momenteel in alle hevigheid woedt, zegt genoeg.

Reageren op dit bericht kan ook hier

 

Ontwikkelingslanden aan zet in Bangkok

Onderhandelaars uit derde wereldlanden hebben een belangrijke stap gezet in Bangkok, waar de afgelopen dagen een klimaatconferentie werd gehouden. Een van de belangrijkste thema’s was het stimuleren van duurzame technologie in ontwikkelingslanden en toezeggingen tot financiële ondersteuning. Verdere afspraken hierover zullen in de volgende klimaattop in Bonn, juni dit jaar, worden gemaakt. Dan is het taak concrete afspraken te maken voor groene productie op langere termijn. Geheel tevreden waren de onderhandelaars dan ook niet, maar wel blij met deze vooruitgang.

De G77, de bond van ontwikkelingslanden, ondervond lichte druk van geïndustrialiseerde landen, die weliswaar de grootste vervuilers zijn maar tegelijkertijd ook de grootste belangen denken te hebben.
Japan maakte het volgens één van de G77 woordvoerders helemaal mooi, door met nieuwe plannen om de uitstoot van CO2 tegen te gaan, te komen. Dit terwijl menig ontwikkelingsland in december vorig jaar heeft afgesproken de CO2 uitstoot in eigen land aan te pakken. Ook Japan zag zijn eigen belangen al aangetast worden.

Volgens Meena Raman, voorzitter van Friends of the Earth International, gaat het nu precies daarom: “What we witnessed here was a real struggle as to whose interests were to be given a priority — the developed or the developing world. If the work program is to include a role for developing countries, technology and finance need to be given priority.”

De ontmoeting in Bangkok was de eerste wereldwijde klimaattop na Bali en moet uiteindelijk leiden tot een vervolg op het Kyoto-protocol dat in 2013 klaar moet zijn.

 

Protestmars Tibetanen

Tibetaanse ballingen, woonachtig in India, zijn gisteren een protestmars van zes maanden begonnen tegen de Chinese overheersing en de Olympische Spelen in Beijing.
Op 10 maart 1959 kwamen de Tibetanen in opstand tegen de overheersing van China. Negenenveertig jaar geleden stootten de Chinezen de Dalai Lama - de politiek en geestelijk leider van Tibet - van zijn troon. De Dalai Lama zag zich gedwongen te vluchten naar India, alwaar hij sindsdien in ballingschap leeft en vandaaruit de boeddhistische gemeenschap aanstuurt.

In de Indiase stad Dhramsala, waar ook de Dalai Lama gehuisvest is, kregen de betogers van de Indiase politie te horen dat zij niet verder mochten op hun tocht. Te voet verdergaan zou een overeenkomst tussen de Tibetaanse regering in ballingschap en India schenden. Deze boodschap zal echter niet snel beklijven, aangezien de vreedzame opstandelingen bereid zijn hun leven te geven.

Ook in de Tibetaanse hoofdstad Lhasa herdachten Boeddhistische monniken de opstand van 1959. Geheel volgens de Boeddhistische principes verliep ook deze betoging vreedzaam. Toch werden tientallen monniken opgepakt, zo versloeg de door Amerika gefinancieerde zender Radio Free Asia.
De Tibetaanse ballingen uit India hebben vandaag hun tocht hervat.

Reageren op dit bericht kan ook hier

 

Britse mijn omstreden in Bangladesh

Global Coal Management (GCM), een Brits bedrijf, wil een open mijn vestigen in Noord West Bangladesh. Hiermee wordt de bestaanszekerheid van duizenden Bangladeshi op het spel gezet. Een grote groep mensen ziet zich gedwongen te verhuizen en bovendien wordt de voedsel- en watergarantie aangetast. Het bedrijf zegt de getroffenen te zullen compenseren, maar het gaat vaak om landloze boeren die het zullen moeten doen met een incidenteel zoethoudertje.

Activisten strijden nu tegen de aantasting van de kwaliteit van voedsel en water, want niet alleen zullen er 40.000 mensen elders hun heil moeten zoeken, nog een 100.000 mensen zullen niet langer verzekerd zijn van schoon drinkwater en gezond voedsel.  De mijn zal namelijk  veel stoffen produceren die schadelijk zijn voor de gezondheid en de agrarische productie. Bovendien zal de toegang tot water afnemen, met name voor de allerarmsten.  De inheemse bevolking ziet zich gesterkt door de World Development Movement.

Deze organisatie doet een beroep op het Britse GCM, om  het project met onmiddelijke ingang stop te zetten.  “A great deal of damage will be done to people’s lives and the environment if the mine goes ahead. GCM and its shareholders must realise that people should come before profits”, aldus één van de woordvoerders van deze beweging.

Ook organisaties als Oxfam en Greenpeace mengen zich in de strijd. Zij hebben de Aziatische Ontwikkelings Bank (ADB) aangeschreven en verzocht vooral geen financieringsvoorstel voor de mijn te doen.  De financiering zou namelijk recht tegen het eigen beleid in gaan: namelijk het ondersteunen van projecten die ten goede komen aan de eigen bevolking.  De productie van de mijn zal vooral gericht zijn op de export.

Reageren op dit bericht kan ook hier 

 

Japan buit migranten uit

Hoewel Japan het nog niet toe wil geven, raakt het land steeds meer afhankelijk van buitenlandse werknemers. Meer en meer migranten vinden hun weg naar het land van de ondergaande zon, om aan arbeid te komen. Dat is voor de Japanse economie hard nodig ook. Het land is blootgesteld aan een enorme bevolkingsdaling. Er gaan maar liefst 10.000 mensen meer dood dan er per jaar worden geboren. En dit verschil zal de komende jaren alleen nog maar groter worden.

Ze zouden dus met open armen ontvangen moeten worden, de gastarbeiders. Niets is echter minder waar: uitsluiting van belangrijke sociale voorzieningen, discriminatie, uitbuiting en miserabele arbeidsomstandigheden zijn aan de orde van de dag. En dat terwijl de Japanse regering het immigratiebeleid heeft versoepeld. Echter, de slechte omstandigheden zijn reden genoeg om als vakbonden op te treden. Zo werd er gisteren in Tokio nog betoogd.

Niet alleen tegen de ontzettend lage lonen, maar ook tegen de voorkeursbehandeling van Japanse werknemers. Hooggekwalificeerde buitelanders worden niet aangeboden, omdat Japanners bang zijn dat ze hun baantje inpikken. Arme Chinezen zijn wel goed genoeg om het vuile werk op te knappen. Zij worden voor twee à drie uur per dag te lang aan het werk gezet om maar zo goedkoop mogelijk te kunnen produceren.

“Japanners staan bekend om hun terughoudendheid tegenover buitenlanders, maar ze kunnen niet ontkennen dat Japan al een multiculturele samenleving is. Het wordt tijd dat we een gelijke behandeling beginnen te eisen voor buitenlanders. Je kan geen gezonde samenleving bouwen op oneerlijke concurrentie.” aldus Louis Carlet, vice-secretaris-generaal van de Nationale Unie van Algemene Werknemers (NUGW). (Bron: IPS)

Of Japan klaar is voor een sterke vakbondsbeweging is nog maar de vraag. Bovendien is de internationale arbeidersbeweging ook niet meer wat het geweest is. Wil Japan echter de gevolgen van de vergaande vergrijzing in het land oplossen, dan zal er meer zekerheid moeten worden geboden aan buitenlanders die bereid zijn Japan een handje te helpen.

Reageren op dit bericht kan ook hier

 

Vrouwen staan sterker

Genoeg is genoeg wil niet alleen nieuws berichten, maar ook aandacht vragen voor belangrijke projecten en thema’s. Ditmaal de vrouwenemancipatie. Wereldwijd vallen vrouwen ten prooi aan handelaren, verkrachters en (huiselijk) geweld. Dit gebeurt vaak in situaties waarin oorlog en conflict aan de orde van de dag zijn of waren. Maar meer en meer vrouwen beseffen dat ze zelf iets kunnen doen aan de miserabele situatie waarin ze verkeren.

In Nepal bijvoorbeeld. Als vrouwen hebben afgedaan, worden ze op straat gezet, simpelweg omdat de heer des huizes vind dat hij toe is aan iets nieuws. De Nepalese cultuur legt de vrouw een ondergeschikte rol op en niet alleen aan de eigen man. Ook aan schoonfamilie, of mannen in het algemeen. Daar, onderaan de ladder, zijn vrouwen ook het meest kwetsbaar voor geweld. Door de politieke onrust zijn slavernij, verkrachting, huiselijk geweld en prostitutie aan de orde van de dag.

Het zijn de Nepalese vrouwen die daar nu iet stegen willen doen. Er zijn vrouwenrechtenactivistes opgestaan om aandacht te vragen voor de emancipatie van vrouwen. Allereerst zullen taboes doorbroken moeten worden. Vrouwen die slachtoffer worden van seksueel geweld bijvoorbeeld, durven hun zaak niet aanhangig te maken, uit angst voor de consequenties. Ook drogredenen als “het zal wel je eigen schuld zijn”, zijn een populair antwoord op verkrachting.

Hoewel Nepal nog geen politieke stabiliteit kent (als gevolg van de net beëindigde burgeroorlog), zit het land wel in een transitiefase naar meer democratie. Juist nu is actie nodig, zo voelen de vrouwenrechtenactivistes.
Zij voelen zich internationaal gesteund door resolutie 1325 van de Verenigde Naties. Daarin wordt opgeroepen tot bescherming van meisjes en vrouwen in conflictsituaties. Maar ook dat iedereen die vrouwen op de één of andere manier schade toebrengt, rechterlijk vervolgd dient te worden. En dat vrouwen en mannen gelijkwaardig worden behandeld.

Vrouwenemancipatie is ook één van de aandachtspunten van de millenniumdoelen én het Akkoord van Schokland. Meer informatie over dit onderwerp kunt u onder meer hier vinden. Heeft u een mening over vrouwenemancipatie, de millenniumdoelen, het Akkoord van Schokland of bent u een goed project tegen gekomen? Laat het ons weten!

Voor een filmpje over de Nepalese vrouwenbeweging, klik hier

 

Dochterpremie in India

De Indiase regering gaat de strijd tegen abortus aan. Zwangere vrouwen wordt een premie in het vooruitzicht gesteld en daarmee hoopt de regering dit jaar al 100.000 meisjes van de foetusdood te kunnen redden.
Klinkt sympathiek, dachten we hier bij Genoeg is genoeg. Het bedrag, omgerekend een luttele 233 euro, wordt in fases uitbetaald en als de dochter achttien is geworden, volgt nog een opvoedbonus van 1500 euro. Dat moet wel heel aantrekkelijk zijn.

Echter, er worden voorwaarden aan deze betalingen gesteld. Zo moet het kind onderwijs genieten en op haar achttiende nog ongetrouwd zijn. Lastig, als je geen cent te makken hebt en je eigenlijk niet op een meisje zit te wachten. Je bent zo arm dat je die 233 euro liever in eigen zak steekt om wat te eten voor te kopen, of misschien te investeren in je schamele huisje. Naar school gaan zal er dus niet inzitten, want zonder kinderen op school komt het gezin ook al niet rond. Nee, dan toch maar wachten op een jongetje.

Sceptici vragen zich bovendien af of de allerarmsten überhaupt kunnen laten maken om al in een vroeg stadium het geslacht te laten bepalen. Tot op heden is dat toch vooral de middenklasse die dat laat doen. Daaruit valt weer af te leiden dat ook de meer welvarende stellen een voorkeur voor het mannelijk geslacht hebben. Wie werkelijk met de premie gaan strijken, is dus nog maar zeer de vraag.

Tot slot zijn er critici die beweren dat het meisjestekort tot meer maatschappelijk problemen zal leiden. Zo zouden ongetrouwde mannen overgaan tot criminaliteit en de handel in bruiden toenemen. Dit kan twee kanten op gaan: of het meisjestekort heft zich vanzelf op, of de Indiase regering moet het budget herschikken.

Reageren op dit bericht kan ook hier

 

Turkije vertraagt EU deelname

De toetreding van Turkije tot Europa sukkelt al een aantal jaren voort, zonder dat er echt schot in de zaak zit. Zo heeft Turkije nog onvoldoende voortgang in de bescherming van de vrijheid van meningsuiting laten zien. Maar ook op andere vlakken, waar de Europese Unie eisen stelt aan kandidaat-lidstaten, wordt niet echt vooruitgang geboekt. Dit heeft de Europese Commissaris voor Uitbreiding, Olli Rehn, gisteren verklaard.

De EU heeft onder meer laten weten dat zij van Turkije verwacht dat het artikel 301 van het Turkse strafwet, in overeenstemming wordt gebracht met Europese Conventie over de Mensenrechten, de EVRM.
Het genoemde artikel maakt de belediging van de Turkse aard strafbaar. Een krappe drie jaar geleden kwam dit artikel nog in opspraak toen Turkije deze bepaling ter hand nam tegen de toenmalige Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk, die de Armeense kwestie van ruim een eeuw geleden weer boven tafel bracht.

Toch gloort er hoop aan de horizon. Want er ligt een grondwetswijziging te wachten die de macht van de president op het gebied van onderwijs en rechtspraak verder inperkt en de rechten van etnische minderheden verruimt.
Dit is hard nodig, vooral voor de ruim 15 miljoen Koerden die in Turkije woonachtig zijn. Zij worden momenteel totaal niet erkend voor en door de Turkse grondwet. Er bestaan slechts Turken en zij ontlenen aan de grondwet wel belangrijke (mensen)rechten.

De Koerdische partij HADEP, is sceptisch over de ontwikkelingen. Ook na de grondwetswijzigingen zal discriminatie en ongelijke behandeling van Koerden blijven bestaan. Turks blijft de gehanteerde taal, er is geen plek voor de Koerdische cultuur. Fundamentele wetten blijven in de praktijk alleen gelden voor echte Turken.
Natuurlijk zijn er ook Turken die dit onderschrijven. Zo zegt een Turkse journalist dat Turkije, om toe te treden tot de EU, eens af moet van die schrik voor diversiteit. Kijk, now we are talking.

Reageren op dit bericht kan ook hier 

 

Galapagos eilanden gaan groen

Sinds de ontdekking van de Galapagos eilanden, dit jaar precies 500 jaar geleden, heeft de mens heel wat schade aangericht. Ook Ecuador erkent dit probleem en is in samenwerking met onder meer het United Nations Development Programme een windmolenpark gestart. Zodoende hoeven de eilanden niet langer te teren op olie. Rafael Correa - de president van Ecuador - heeft beloofd de eilanden in 2015 olievrij te hebben.

Het project kost een luttele zeven miljoen euro, maar, op de langere termijn, tel uit je winst. Echter, hoewel het San Cristóbal Wind Project erg duurzaam is, kennen de Galapagos eilanden nog een aantal andere majeure bedreigingen.
Het toerisme bijvoorbeeld, doet de eilanden veel economische welvarendheid toekomen, maar tast ook de ecologische structuur van de eilanden aan.

Bovendien mag de eilandengroep dan wel door de UNESCO beschermd zijn tot werelderfgoed, blijven toerisme, illegale immigratie, visserij en de komst van nieuwe diersoorten van het vasteland gevaarlijk voor de natuur.
Gelukkig heeft president Correa ook oog voor deze problemen en biedt hij tegenwind. Onlangs riep hij de noodtoestand uit en beperkte hij bijvoorbeeld het vliegverkeer, de hoeveelheid toeristen en de uitgifte van vergunningen.

Reageren op dit bericht kan ook hier